خليلي
شمسالدين ابوعبدالله محمدبن محمد خليلي، منجم شامي (برآمدنش 1378 ـ 1408م/ 780 ـ 811 ه ق).
او در اواخر سده، موٴذن مسجد اموي دمشق بود. در حدود 1378م زيج مفصلي به سبك حسن مراكشي (سيزدهم ـ 1) ساخت كه براي تعيين اوقات، سمت قبله و غيره به كار ميرفت.
عنوان الجدول الاًفاقي اشاره به تمام كتاب يا بخشي از آن است. زيج ديگر او كه در تاريخ 1408 م تأليف شد،
جدول فضل الدائر و اٴعمال الليل و النهار نام دارد، كه براي عرض َ31 ْ33 تنظيم شده است (عرض دمشق
'30 ْ33 است).
او رسالههايي هم در كاربرد اقسام جيب نوشت: رسالة في العمل بالجيب الغايب؛ رساله في العمل بالمربّع؛ النجوم الزاهره در استفاده از ربع مجيب. عنوان اخير نام برخي آثار ديگر هم بوده، از قبيل كتابي از عبداللهبن محمد وفايي، موقّت مسجد اموي (وفات: 1469م) و سبط مارديني (وفات: حدود 1494م يا 1506م).
يكي از اين رسالهها مربوط به ربع، ممكن است همان رسالهٴ ربع مجيب باشد كه موسي گاليانو بن يهودا به عبري ترجمه كرد.
خليلي ديگري كه او هم موٴذن يا موقّت بوده و مقارن همان زمان ميزيسته، شرفالدين ابوعمران موسيبن محمد خليلي نام دارد و در حدود 1402م رسالهاي در تعيين اوقات نماز و سمت قبله نوشته، بهنام التلخيص في معرفة اٴوقات الصلاة و جهة القبلة عند عدم الاًلات؛ رسالهاي هم در باب اسطرلاب و طرز كار آن براي تعيين وقت نوشت به نام رسالة
في الاسطرلاب و معرفة اﻷٴوقات. نسبت خليلي در هردو مورد احتمالاً اشاره به خليل (= الخليل در جنوب فلسطين) است.
تقيالدين حنبلي
تقيالدينبن عزالدين حنبلي. رياضيدان مصري يا شامي (برآمدنش پيش از 1409م/ 812 ه ق).
او رسالهاي در حساب نوشت به نام حاوي اللُباب من علم الحساب، كه نسخهٴ آن (كتابخانهٴ ملي پاريس 2469)، مورخ سال 1409/ 1410م است. او را فعلاً در نيمهٴ دوم سدهٴ چهاردهم جاي دادهايم.
رساله شامل بحثي در باب اثبات اعمال حساب (ميزان يا امتحان) است به طريق طرح هفت به هفت، هشت به هشت، نه به نه، و يازده به يازده.
ابن هائم
رياضيدان مصري 1352/ 1355 ـ 1412م/ 753/ 755 ـ 815 ه ق).